...مطابق گفته های وی، افراد درگیر سیاست افرادی سود جو و بی مبالاتی هستند که انتفاع عمومی را به نفع شخصی فروخته...

نویسنده: منش

ژانویه ۲۰۱۱

آلبوم "سال خون" شاهین نجفی اندک مدتی است که منتشر شده است. در این آلبوم که مانند سایر کارهای این خواننده درون مایه طنز دارد، خواننده به نقالی شرایط سیاسی و اجتماعی روز ایران پرداخته است. در این منظر وی تاکید دارد که کار او را نه به عنوان یک تحلیل سیاسی یا اجتماعی بلکه به عنوان پیامی که یک هنرمند اهل غربت از دیدگاهایش به خصوص در مورد شناخت نسل جوان بروز می دهد باید بررسی نمود

ترک اول آلبوم سال خون، با اوتوبیوگرافی شاهین نجفی شروع می شود، از اختلاف طبقاتی و انتزال ارزش های اخلاقی در شرایط نابرابر اقتصادی که خود شاهد و درگیر آن بوده می گوید و تاثیرات آن را بر روابط خانوادگی و زناشویی میشمارد. نکته در خور توجه در این آهنگ، که کلید رمز معنای این آهنگ است، در کوروس (شاه بیت) این آهنگ، "دارم چرت میگم" ابراز می شود؛ در بررسی جامعه شناختی خود، خواننده تاثیر عوامل اقتصادی را بسیار بیشتر از تاثیرات عاطفی و سجایل اخلاقی می داند و با کنایه این که حقیقتت را هزیان گونه ابراز می کند، از مخاطب خود می خواهد که خود معیار صدق گفتار وی باشد و در وجدان خود تاثیر "نداری" را بر روابط انسانی بیازماید

تم اصلی آلبوم جدید شاهین نجفی طنز است. این تم درون مایه اکثر قطعات این آلبوم را تشکیل می دهد. از ویژگی های این تِرَک ها می توان به کنایه های فراوان، استفاده از واژگان عامیانه و خرده گرفتن به خُرد و کلان اشاره نمود. آهنگ های "هک،" "پارتی سیاسی،" "دکتر" و "وای کُشتی مارو" از این جمله هستند. آهنگ "هک،" یک آهنگ هجو است که در آن شاهین نجفی در پاسخ به این انتقاد که چرا از واژگان نامناسب استفاده می کند برخواسته است. او اعتقاد دارد که با وجود اینکه شعرهایش هجو گونه و "مبتذل" است اما تفکر را در مخاطبانش برمی انگیزد. آهنگ "پارتی سیاسی،" مانند اکثر آهنگ های آلبوم سال خون مضمونی هجو دارد. در این آهنگ شاعر، به بررسی گروه های مختلف ایرانی پرداخته است. مطابق گفته های وی، افراد درگیر سیاست افرادی سود جو و بی مبالاتی هستند که انتفاع عمومی را به نفع شخصی فروخته و سپس آن را برای خود توجیه می کنند. از نکات جالب این آهنگ کنایه وی به بی بی سی و تشبیه کارکنان آن به مش قاسم سریال دایی جان ناپلئون است. همچنین او به هجو بخش بزرگی از خارج نشینان پرداخته که از صحبت های سیاسی بیزار هستند و تنها به تفریح و فعالیت های جنسی می پردازند. آهنگ "دکتر،" مضمونی جالب و طنز گونه دارد. در این آهنگ شاهین نجفی به "بیماری عشق" در میان قشر های مختلف اجتماعی می پردازد. بیماری ای که به علت شرایط پیچیده و بحران های سیاسی و اجتماعی در دادگاه ها، بیمارستان ها و تیمارستان ها پنهان شده و کسی از آن صحبت نمی کند یا راه حل یا دارویی دائمی برای آن نمی شناسد. در آهنگ وای کُشتی مارو شاهین نجفی به نقد بخشی از نسل جوانی که به استریو تایپ "شمال شهری" در قشر جوان جامعه ایران معروف هستند بر آمده است. وی با انتفاد از این طیف و شخصیت و عادات آنها، به موسیقی لحو و لهب هم کنایه می زند

برخلاف تم طنز، که درون مایه غالب این آلبوم است، سایر آهنگ ها جان مایه ای محزون و دلسرد کننده دارد. جان مایه ای که گاه با ادبیات فلسفی مخلوط شده، با توجه به تجربه های شاعر دیدگاهی پوچ گرایانه به زندگی را برمی تاباند. از نمونه های بارز این دیدگاه می توان به آهنگ "مستراح" اشاره نمود. آهنگ "مستراح،" ساختار متفاوتی نسبت به سایر آهنگ های این آلبوم دارد. در این آهنگ که با ملودی متفاوتی کار شده است، شاعر با دیدی پوچ گرایانه فلسفه زندگی را مورد کنکاش قرار می دهد. از درد های بی مرهم نهفته در بستر جامعه می نالد که ظاهرا راه حلی هم ندارند. آهنگ "جان فدا" در مورد نسل هم دوره شاهین نجفی و ارتباط او با مخاطبانش با وجود فرسنگ ها فاصله خوانده شده. وی در این آهنگ بار دیگر بر دلسوزی و بی تفاوت نبودن خود نسبت به سرنوشت جوانان ایرانی صحه می گذارد

در آهنگ همجنس، شاهین نجفی از اندوه سرنوشت خویش می گوید، و از شهرتی که خلوت او را شکسته است می نالد. امیر عظیمی که در دو آهنگ از این آلبوم وظیفه خواندن ملودی های پاپ او را بر عهده دارد با مهارت از انجام این وظیفه بر آمده است. در آهنگ "هم قسم" او بار دیگر روایت فقر را برعهده گرفته است. شاهین نجفی که خود زاده شهرستان است صحنه های فقر را به یاد دارد و در این آهنگ خود را روایت گر و محق بر روایت آن صحنه ها می داند. "سال خون" برای شاهین نجفی سال بدی بود. سالی که هر آنچه بود و گذشت او از آن احساس رد شدن نمی کند. سالی که خشونت آن در یادش ماند و او را به سیاسی نوشتن واداشت. او که خود را نه سیاست مدار و بل شاعر می داند از منظر مقایسه اخبار سیاسی به این سال نگاه می کند